معجزه

هميشه ازنداشته هايم ميگويم وغرميزنمغر،غر،غر... بجز!!... گاهي!!.. كه در آن زندگيت،معجزه اي كوچك رخ ميدهد معجزه ايي كه جز خودت كسي نميتواند معجزه بودنش را درك كند درك كند.كه دراين لحظه اززندگيت خدا درست كنارت بوده دست خدا؛عاشقانه دور گردنت بوده آنجاست كه براي مدتي از غرهايت خسته ميشوي وشايد خجالت بكشي اما چندروز كه گذشت... دوباره خود خودت ميشوي باهمان غرهاي مسخره ي هميشگي.....